Wizerunek Romów w oczach społeczeństwa feudalnego
. Detail of p. 749..jpg)
Europa wieków średnich a Romowie
Wizerunek Romów w oczach mieszkańców Europy z czasem ulegał zmianie. W pierwszym okresie byli oni traktowani w kategoriach osobliwości - ich etniczno–kulturowa odmienność wywoływała ciekawość i zainteresowanie. Ten okres szybko minął. Początkowa fascynacja ustępowała miejsca niechęci. Odmienny język, zwyczaje i tradycje, kolorowe stroje, ciemna karnacja skóry, inna mentalność i temperament wywoływały lęk, który rodził się z braku zrozumienia i niewiedzy.
Niezrozumienie pociągało za sobą niechęć, którą ugruntowywały rodzące się stereotypy i przesądy. Wykonywanie przez Romów zakazanych przez Kościół zawodów (wróżbiarstwo) dodatkowo pogarszało ich położenie. Zdaniem rządzących poprzez swój styl życia, wolność, pozostawanie poza obrębem systemu społecznego mogli zachęcić pospólstwo - utrzymywane od wieków w ryzach posłuszeństwa i obowiązku ciężkiej pracy - do naśladowania ich sposobu egzystencji, co stwarzałoby zagrożenie wybuchu buntów skierowanych przeciwko dotychczasowemu porządkowi. Styl życia Romów kwestionował fundamentalną regułę systemu feudalnego - „przypisania do ziemi”. Ich tabory docierały do miast, wiosek, gościńców położonych w wielu krajach ówczesnej Europy. Czynniki te sprawiły, że w kręgach Kościoła, władzy świeckiej oraz panującej warstwy ziemiańskiej rodził się plan rozwiązania problemu romskich nomadów, który realizowany miał być za pomocą środków represji.
Średniowieczna Europa nie tolerowała inności w żadnym aspekcie. Romowie stali się problemem, którego należało się pozbyć. W tej sytuacji warunkiem przetrwania Romów były izolacja i ograniczenie do minimum kontaktów z otoczeniem.
